Kabanata II

-
Intro

Ika'y ibong malaya
Sa kabilang sulok ng mundo
Tinig mo'y nanunuot sa'king mga ugat
Hanggang buto
Naalala ka ng kaluluwa,
Naaalala ka
Walang mahika o gayuma, 
Kilala kita

Ako'y makasalanang
nakagapos ang kamay
Manggagapit ng kaluluwa, 
"Ang Kamatayan"
Ang dahilan ng mga bagyo, sigalot sa kalangitan
Ang mapusok at walang puso,
Kilala mo ako

Kabanata I

Sa kabanatang ito, ika'y prinsesa ng mga K-drama
Ako nama'y tagapagligtas ng mga ligaw na kaluluwa
Alay sa'yo ang mga kanta at musika
Ikaw ang hinahon at kapayapaan 'di ba?
Ngunit ngayon lang tayo muling nagkita
Pinaglayo ng mga panahon at dekada
Nag-uusap sa galaw, isip at mga mata
Mapipigilan ko ba? 
Nararamdaman mo ba?

Tanaw kita mula sa kalawakan
Nakatanaw ka rin ba sa kalangitan?
Nagniningning kahit nasusugatan
Maaalala mo pa kaya ako?
Dahil hindi kita malilimutan

Totoo lahat ng sinabi ko...
pero wala kang kailangang gawin
Hindi ito ang kabanata natin,
Hindi dito
Magkunwari nalang tayong mga ordinaryong tao

Mananahimik nalang sa'king pwesto 
Magkukunwaring walang nararamdaman sa'yo
Hanggang maglaho ako at ang pakiramdam mo
Hanggang makalimutan mo ng tuluyan,
Ako

Kabanata II

Sa kabanatang ito, ako ay ako
Ikaw ay ikaw
At sa muling pagmulat ng mga mata
Sa pagsikat ng bagong araw
Sa unang paghakbang ng mga paa
Alam ko na kung nasan ka
Kilala ang 'yong boses at kulay ng mga mata
Nakatatak ka sa'king kaluluwa
At wala akong pakelam sa kanila
Tangina talaga
Sa'yo ako tutungo, kukuhanin kita...

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

CabSU Nueve

-
Ayokong kita’y sakyan pa. Nakiangkas ako sa bumubulusok mong pagtakbo, Habang gumegewang-gewang ang mga pangarap ko. Ipinagyayabang mo sa’kin ang mga bago mong tayong pyesa, samantalang pinababayaan mong inaanay, kinakalawang, nabubulok ang iba. Itinuturo mo sa aking kabastusan ang magsalita at magsulat ng mga bagay na maselan, samantalang nakapaskil sa’yong harapan ang pinakamalaking suso sa bayan. Hindi ko lubos maisip kung paano mo pinaghihiwalay ang sining at kabastusan. Pinipilit mong makipagsabayan sa karera ng buong mundo, samantalang sinasagasaan mo ang mga Isko at Iska mong pasahero. At magtataas ka na naman bukas ng pasahe mo. Maglalakad na lang ako..
Read more

Ang Alamat ng Pico de Loro

-
Image
Noong unang panahon inutusan ni Kalikasan ang kanyang alagang higanteng loro na nagngangalang Marco upang hulihin ang mata ni Haring Araw. Mahiwaga at makapangyarihan ang mata ni Haring Araw sapagkat mayroon itong siyam na silahis na batong kulay dugo at kapag nakamulat ay nagdudulot ng matinding init at tagtuyot. Maagang lumipad si Marco sa lupa upang abangan ang pagsikat ni Haring Araw. Habang nasa himpapawid nakarinig si Marco ng isang napakagandang tinig. Malakas na ipinagaspas ni Marco ang kanyang malalapad na pakpak at mabilis na hinanap ang pinanggalingan nito. Lubos ang kanyang galak nang masumpungan ang isang dalagang malungkot na umaawit sa gitna ng batis. Ang dalaga ay nakababatang kapatid ni Mariang Makiling na nagngangalang Diwatang Leso. Labis na nahumaling si Marco sa tinig ng diwata at halos makalimutan nito ang kanyang layunin sa pagbaba sa lupa. Nang makabalik sa kanyang hinagap...
Read more

Alamat ng Asukal na Pula

-
Noong unang panahon sa Hacienda Luisita sa plantasyon ng asukal ng mga Cojuanco may manggagawang bukid na ang ‘ngalan ay Sakada nagtatanim at nag-aani ng tubó. Si Sakada’y may asawa’t labing-isang anak tubo ng Bicol napadpad sa Tarlac payat, maitim na sunog ang balat sagana sa hirap sa sarap ay salat Ang tubó sa hasyenda ay napakatamis sapagkat dinidilig ang lupa ng pawis samantalang ang asukal ay napakaputi sapagkat may pag-asa ng ginhawang mithi Subalit si Sakadang istakholder ng azucarera at apatnapung taon nang nagsasaka sa hasyenda ay nanyn pipti lamang isang araw ang kinikita at hanggang ngayon wala pang lupang kanya Si Sakada sa trabaho’y Biglang nasibak Namatay sa gutom asawa’t dal’wang anak ‘Pinasa-diyos kapalarang sila’y nasadlak Sumunod na namatay ang tatlo pang anak Nagtipon ang mga manggag...
Read more