Posts

Showing posts from June, 2013

Pamamangka sa Burnham

at namangka kami sa Burnham Park sa Baguio City.
Ipinanagwan namin ang aming taga Caviteng kasama
at ang kanyang taga Mindorong kasintahan
habang gumigiliw ang malamig na hangin
sa mga puno ng pino o pine,
sa mga pusong may pansamantalang inulila sa kalayuan,
sa mga nasa kasarapang sa parke ay naghahalikan,
at sa mga maamong sagwan
sa lawang hindi kalaliman at kadawagan
sa gitna ng maitim na tubig at kalangitan.
Bibihira ang ganitong pagkakataon para sa amin,
sapagkat kami ay doon lumalagi sa Cavite
samantalang ang iba pa ay sa Mindoro.
Bibihira na lalo ito para sa kasama naming magkasintahan
na napakadalang makapagpalitan ng hininga,
palibhasa ay malayo nga ang Cavite sa Mindoro.
Noon ay napakatipid ng mga bituin,
nagtatago ang buwan,
at bahagyang namamahagi ng liwanang
ang mga ilaw sa poste sa parke,
at lahat ng iyon ay kumukuha ng bahagi sa aming alaala.
Ang pagkakataong iyon ay amin lamang ninakaw
at dahil bibihira lamang iyon ay hindi na namin ipinagkait
sa aming sarili.
Isa iyon sa mga sandali…

A Ghost Fighter's Night

Wala namang
natatakot. Nariyan ka naman, nandito pa rin ako, at nariyan din sila. Mas malayo ang tingin ko sa tinitingnan mo at hindi nila tayo nakikita.
Hindi ko naman nararamdaman ang iyong pakiramdam. Inaantok lang ako dahil gusto mo nang matulog.

Semilya

Katulad ng mga araw-araw na ang mga bituin ay nahuhulog sa pinakamasarap na kalangitan,
gabi- gabi na inaabot ang pinakamaganda na buwan, para bukas may panibago na umaga na naman.

May dugo sa iyong kape

Lumalagok
ang lupa ng dugo mula sa mga mangga gawa ng
Nestlé habang hinihigop mo ang kape na gawa ng Nesté. Pumapakla ang sorbetes. Tumatabang ang tsokolate. Umaanta ang gatas. Lumalabsak ang instant mami. Pumupula ang kape. Nananamantala ang Nesté. Umaalsa ang mgatrabahante, hinihingi lamang ang pera
                                                nakanilang pinaghirapan. Binobomba ng tubig, hinahambalos, inuupakan, tinitirgas, at 

Dahil sa mga luha ni Anne

Kapalaran ng mga
bagay ang lumipas,
lahat ng bagay.


Minsan may mga
namamatay kaagad.
Umiiyak ang mga


tao para maging
totoo ang mga
kalungkutan,


minsan para maniwala
ang lahat na merong
nawala sa mga


mundo.
Nalulungkot ang mga
tao,


dahil nalulungkot sila,
minsan para malamang
mga tao sila.