Pages

Saturday, June 29, 2013

Pamamangka sa Burnham

at namangka kami sa Burnham Park sa Baguio City.
Ipinanagwan namin ang aming taga Caviteng kasama
at ang kanyang taga Mindorong kasintahan
habang gumigiliw ang malamig na hangin
sa mga puno ng pino o pine,
sa mga pusong may pansamantalang inulila sa kalayuan,
sa mga nasa kasarapang sa parke ay naghahalikan,
at sa mga maamong sagwan
sa lawang hindi kalaliman at kadawagan
sa gitna ng maitim na tubig at kalangitan.
Bibihira ang ganitong pagkakataon para sa amin,
sapagkat kami ay doon lumalagi sa Cavite
samantalang ang iba pa ay sa Mindoro.
Bibihira na lalo ito para sa kasama naming magkasintahan
na napakadalang makapagpalitan ng hininga,
palibhasa ay malayo nga ang Cavite sa Mindoro.
Noon ay napakatipid ng mga bituin,
nagtatago ang buwan,
at bahagyang namamahagi ng liwanang
ang mga ilaw sa poste sa parke,
at lahat ng iyon ay kumukuha ng bahagi sa aming alaala.
Ang pagkakataong iyon ay amin lamang ninakaw
at dahil bibihira lamang iyon ay hindi na namin ipinagkait
sa aming sarili.
Isa iyon sa mga sandaling kung maaari ay hindi namin
iiwanan, lalo na marahil sa kasama naming magkasintahan,
at marami pa kaming pinangarap habang namamangka sa
Burnham.

October 31, 2005

2 comments:

  1. Wow bro! nakakaiyak naman to. Thank you Mark. It's a gift. Buti naisulat mo pa ang alalalang ito. Salamat talaga.

    ReplyDelete