Pagpapalayas sa masamang espiritu

-
Espirito ng magnanakaw, mandaraya, at gahaman
Saksakan ng pinakamakapal na mukha sa lupa
                  Palayain mo na ang mga mamamayan

                              Lisanin mo na ang Malacañang.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

CabSU Nueve

-
Ayokong kita’y sakyan pa. Nakiangkas ako sa bumubulusok mong pagtakbo, Habang gumegewang-gewang ang mga pangarap ko. Ipinagyayabang mo sa’kin ang mga bago mong tayong pyesa, samantalang pinababayaan mong inaanay, kinakalawang, nabubulok ang iba. Itinuturo mo sa aking kabastusan ang magsalita at magsulat ng mga bagay na maselan, samantalang nakapaskil sa’yong harapan ang pinakamalaking suso sa bayan. Hindi ko lubos maisip kung paano mo pinaghihiwalay ang sining at kabastusan. Pinipilit mong makipagsabayan sa karera ng buong mundo, samantalang sinasagasaan mo ang mga Isko at Iska mong pasahero. At magtataas ka na naman bukas ng pasahe mo. Maglalakad na lang ako..
Read more

Ang Alamat ng Pico de Loro

-
Image
Noong unang panahon inutusan ni Kalikasan ang kanyang alagang higanteng loro na nagngangalang Marco upang hulihin ang mata ni Haring Araw. Mahiwaga at makapangyarihan ang mata ni Haring Araw sapagkat mayroon itong siyam na silahis na batong kulay dugo at kapag nakamulat ay nagdudulot ng matinding init at tagtuyot. Maagang lumipad si Marco sa lupa upang abangan ang pagsikat ni Haring Araw. Habang nasa himpapawid nakarinig si Marco ng isang napakagandang tinig. Malakas na ipinagaspas ni Marco ang kanyang malalapad na pakpak at mabilis na hinanap ang pinanggalingan nito. Lubos ang kanyang galak nang masumpungan ang isang dalagang malungkot na umaawit sa gitna ng batis. Ang dalaga ay nakababatang kapatid ni Mariang Makiling na nagngangalang Diwatang Leso. Labis na nahumaling si Marco sa tinig ng diwata at halos makalimutan nito ang kanyang layunin sa pagbaba sa lupa. Nang makabalik sa kanyang hinagap...
Read more

Tagu-taguan Maliwanag ang Buwan

-
Kapag nadampian ng lintik na sakit ang langit mula sa kapirasong sarap, kapag dinukit ng balang mapait ang buto at balat ng mga naligaw sa impyerno, hindi titigil sa pagsirit ang dugo. Tapalan man ng himala, siyensya o pangako, hindi titigil sa pagsirit ang dugo, hangga't sinisipsip ng minurang lupa, hangga't hindi na kayang itago ang lahat sa talukap ng birheng ulap. Hindi titigil sa pagsirit ang dugo hanggat hindi nauutas ang lahat ng walang malay na humihinga, ang lahat ng sobrang dunong na ubod ng tanga, ama namin, aba ginoong maria, putang ina.
Read more